പലപ്പോഴും നീയെനിക്ക് മുന്നിലായിരുന്നു,
നിന്റെ നിഴലുകളായിരുന്നു നിന്നിലേക്കുള്ള എന്റെ വഴികാട്ടി..
പാകിയിട്ടു പോയ പോയ വിത്തും ,ചവിട്ടിയരക്കപെട്ട മണ്ണും-
എന്നോട് സ്വകാര്യമായി പറയാറുണ്ട് നിന്റെ നേരമില്ലായ്മയെപറ്റി.....
നിനക്ക് പുറകില്,
നിശബ്ദ സഞ്ചാരത്തിന്റെ അനന്തതയില് നില്ക്കവേ
ഞാന് പറഞ്ഞു തീര്ക്കുകയായിരുന്നു,
നിന്നോടെന്നപോലെ പുലംബുകയായിരുന്നു,
പക്ഷെ നീ..?
ഇന്ന്,
തിരിച്ചു നടക്കാന് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു ഞാന്..!
ഒന്ന് ചോദിച്ചോട്ടെ..,
നീ മനപ്പൂര്വം വലിച്ചെറിഞ്ഞ കഥകളില് ഞാനുണ്ടായിരുന്നോ.?
അതോ,
കാഴ്ചകളിലും കേള്വികളിലും എതപെടാതവലായിരുന്നോ നിനക്ക് ഞാന്.!!!
എങ്ങനെയായാലും,
അവസാനിപ്പിക്കാന് എനിക്കിനി യാത്ര പറച്ചിലിന്റെ
ഭാരം ചുമക്കണ്ടല്ലോ എന്ന തിരിച്ചറിവില് ഞാന് മടങ്ങുന്നു..
ഒരുപാടൊന്നും അവശേഷിപ്പിക്കാതെ..!!!!
